Tijdens de zwangerschap bestaat er altijd een kans op zwangerschapskwalen. Hieronder vind je een aantal voorbeelden van zwangerschapsproblemen en de mogelijke behandeling.
Veel zwangere vrouwen hebben last van pijn in de lage onderrug of in het bekken. Deze pijn ontstaat vaak na een lange inspanning zoals fietsen, lopen en staan. Dit is vrij normaal en hoeft zeker niet te duiden op bekkeninstabiliteit. Probeer je werkzaamheden gewoon zo veel mogelijk te spreiden over de dag en voldoende rust te nemen.
Zwangerschapskwalen: bekkeninstabiliteit Bekkeninstabiliteit is één van de meest voorkomende zwangerschapsproblemen. Het wordt veroorzaakt door een versoepeling van de verbindingen in het bekken waardoor het bekken beweeglijker wordt. Deze beweeglijkheid kan gepaard gaan met pijn.
Behandeling Uiteraard is het belangrijk om zoveel mogelijk je werkzaamheden te spreiden over de dag. Vaak kun je in overleg met de huisarts of gynaecoloog bekijken wat voor oefeningen of andere oplossingen (bijvoorbeeld een hulp in huis) voor jou uitkomst bieden. Bekkenband Een bekkenband kan soms verlichting geven bij bekkeninstabiliteit. Je kunt meer doen met minder pijn. Mocht je na enkele dagen geen verbetering voelen, dan heeft het dragen van de band voor jou geen zin. Probeer de band alleen te dragen bij belastende situaties. Zwangerschapskwalen: buitenbaarmoederlijk zwangerschap Bij een buitenbaarmoederlijke zwangerschap nestelt de bevruchte eicel zich niet in de baarmoeder, maar daarbuiten. Bijvoorbeeld in de eileiders, eierstokken, baarmoederhals of buikholte.
Oorzaken De kans op een buitenbaarmoederlijke zwangerschap is kleiner dan één procent. De kans neemt echter toe na een ontsteking van de eileiders of als je al eerder een buitenbaarmoederlijke zwangerschap hebt gehad. De kans stijgt ook bij langdurige onvruchtbaarheid, IVF-behandelingen, verklevingen in de buikholte door een eerdere buikoperatie (met name na een blindedarmontsteking) of bij endometriose (een goedaardige woekering van het baarmoederslijmvlies). Symptomen Er bestaat een subacute en acute vorm van buitenbaarmoederlijke zwangerschap. De symptomen beginnen meestal rond de zesde tot tiende week van de zwangerschap. Bij de subacute vorm kan de eileider vaak nog gespaard worden. Bij de acute vorm barst de eileider. Vaak gaat dit gepaard met shockverschijnselen. Subacute vorm:
Een buitenbaarmoederlijke zwangerschap kan niet voldragen worden. De vrucht wordt vaak operatief verwijderd. Bij de acute vorm wordt direct geopereerd. Zwangerschapskwalen: zwangerschapshypertensie Van de vrouwen die voor het eerst zwanger zijn, heeft 10 tot 15% last van een hoge bloeddruk (hypertensie). Bij een volgende zwangerschap komt dit minder vaak voor.
Symptomen Hoe eerder de hypertensie ontstaat en hoe hoger de bloeddruk is, hoe erger de gevolgen kunnen zijn. Hypertensie kan de werking van de nieren en de lever negatief beïnvloeden. Bovendien kan er een bloedstolling ontstaan, die de bloedtoevoer naar de placenta verstoort. Dit kan de groei en conditie van de baby belemmeren. Behandeling Bij de meeste vrouwen is niet duidelijk waarom hypertensie optreedt. Zinvolle maatregelen ter preventie zijn dan ook niet voorhanden. De behandeling kan bestaan uit bloeddrukverlagende middelen. Afhankelijk van het stadium van de zwangerschap en de ernst van de situatie kan ook worden besloten om de bevalling in te leiden. Zwangerschapskwalen: zwangerschapsvergiftiging Zwangerschapsvergiftiging is een andere naam voor pre-eclampsie, een term die vooral in de medische wereld wordt gebruikt.
Oorzaken De oorzaak van zwangerschapsvergiftiging is niet helemaal duidelijk, maar het is mogelijk een soort auto-immuunreactie. Er zijn ook aanwijzingen dat erfelijkheid een rol speelt. Bovendien is het mogelijk dat zwangerschapsvergiftiging het gevolg is van een niet-optimale doorbloeding van de placenta, wat door een serie reacties in je lichaam uiteindelijk de verhoging van je bloeddruk veroorzaakt. Symptomen
Behandeling Behandeling van zwangerschapsvergiftiging is niet mogelijk. De enige optie is bevallen. Goede monitoring van jou en je baby is dan ook noodzakelijk. Wanneer het te vroeg is voor een bevalling, kunnen bloeddrukverlagende middelen worden voorgeschreven. Verergering zwangerschapsvergiftiging Hoewel dit niet vaak voorkomt, kan zwangerschapsvergiftiging overgaan in eclampsie of het HELLP-syndroom. Bij beide aandoeningen verergeren de klachten. Bij eclampsie heb je ook nog last van stuipen, wat lijkt op een epileptische aanval. Zwangerschapskwalen: HELLP-syndroom Vijf tot tien procent van de zwangere vrouwen met een zwangerschapsvergiftiging ontwikkelt het HELLP-sydroom. HELLP staat voor afbraak van rode bloedcellen (Hemolysis), leverfunctiestoornissen (Elevated Liver enzymes) en een tekort aan bloedplaatjes (Low Platelets).
Symptomen Het HELLP-syndroom ontstaat meestal in de 22e tot 24e week van de zwangerschap. De symptomen van zwangerschapsvergiftiging verergeren, de bloeddruk stijgt, je houdt vocht vast en kampt met eiwitverlies. Diagnose De diagnose is alleen te stellen met behulp van laboratoriumonderzoek. Wanneer sprake is van het HELLP-syndroom, word je opgenomen in het ziekenhuis. Behandeling Net als bij zwangerschapsvergiftiging zijn er geen medicijnen die de aandoening kunnen genezen. Zwangere vrouwen met het HELLP-syndroom moeten bedrust houden en krijgen bloeddrukverlagende middelen voorgeschreven. Bovendien is het vaak nodig om de bevalling te vervroegen. Zwangerschapskwalen: eclampsie Wanneer zwangerschapsvergiftiging te laat geconstateerd wordt, kun je eclampsie krijgen. De klachten verergeren en je krijgt stuipen die lijken op een epileptische aanval. Dit is zeer bedreigend voor moeder en baby. Daarom worden zwangere vrouwen met eclampsie direct in het ziekenhuis opgenomen.
Zwangerschapskwalen: toxoplasmose Toxoplasmose is een infectieziekte die wordt veroorzaakt door een parasiet (Toxoplasma gondii). Ongeveer de helft van de Nederlandse bevolking wordt geïnfecteerd door deze parasiet, maar de meeste mensen merken er weinig van. Voor zwangere vrouwen en hun ongeboren baby’s is een toxoplasmose-infectie echter heel gevaarlijk.
Besmetting Toxoplasmose wordt meestal van dier op mens overgebracht. De parasieten bevinden zich in het vlees van bijvoorbeeld varkens en koeien. Wanneer je rauw of onvoldoende gegaard vlees van besmette dieren eet, kun je zelf besmet worden. De ziekte kan ook overgedragen worden via de ontlasting van katten, met name kittens. Laat de kattenbak daarom regelmatig verschonen en gebruik handschoenen als je in de tuin werkt. Symptomen De symptomen van een toxoplasmose-infectie zijn niet echt duidelijk en bestaan uit vage klachten zoals vermoeidheid, langdurige lusteloosheid, opgezwollen klieren, lichte koorts en huiduitslag. Gevaar voor je baby Wanneer je zelf besmet bent met de parasiet, kan je baby ook besmet raken. Een infectie vroeg in de zwangerschap is gevaarlijker voor de baby. Zeer vroege infectie kan zelfs leiden tot een miskraam. Bij een besmetting laat in de zwangerschap kan het zijn dat de baby er geen nadelige gevolgen van ondervindt. Zwangerschapskwalen: zwangerschapsdiabetes Zwangerschapsdiabetes ontstaat onder invloed van de hormonen die tijdens de zwangerschap worden aangemaakt. Het is niet hetzelfde als wat normaal onder diabetes wordt verstaan. Meestal gaat het na de bevalling vanzelf weer over.
Symptomen De symptomen van zwangerschapsdiabetes zijn doorgaans niet duidelijk zichtbaar. Meestal hebben vrouwen met zwangerschapsdiabetes veel dorst, veel vruchtwater en moeten ze vaak plassen. Behandeling Een dieet is doorgaans de eerste maatregel. Neem in plaats van drie grote maaltijden een aantal kleinere maaltijden, verspreid over de hele dag. Mocht dit niet voldoende helpen, dan krijg je extra insuline toegediend tijdens je zwangerschap.
| |||||||||||